Orrialde:Pouvreau eskuizkribua.djvu/280

Wikisource BIMtik
Hona jauzi: nabigazioa, bilatu
Orri hau berrikusi gabe dago


sainduago, edo zer den handiago zeruetako erresuman.

Halako solhasak maiz pizten tuzte liskarrak, eta probetxu gabeko hizmizkeriak: superbiotasuna ere, eta banaloria emendatzen dute.

Handik heldu dira inbidiak eta elkarren arteko guduak, batak saindu bat eta bertzeak bertzea superbioki abantaillatu nahi duenean.

Horrelakorik jakin eta sondatu nahiak eztakarke probetxurik, aitzitik sainduei desplazer egiten deraue.

Zeren enaiz ni guduko Jainkoa, baina bakearen Jainkoa naiz, eta ene bakea geiago datza egiazko humiltasunean, buru handi nahitasunean baino.

3. Batzu amorioaren beroz eramaiten dire saindu batgana bertzeagana baino: ordea afekzione hura gizonaren burutikakoago da Jainkoaganik baino.

Ni naiz saindu guziak egin ditudana, nik eman derauet grazia: nik ezarri tut lorian.

Nik ezagutzen tut bataren eta bertzearen merituak: ni aitzitu aitzindu natzaie neure dulzuraren benedizinoez.

Nik jakin dut zein diren ene maiteak, menderik zen baino lehen, nik hek hautatu itut munduaren artetik, eta hek enaute ni lehenik hautatu.

Nik deitu itut ene graziaz, erakarri ene